“විපස්සිස්ස නමත්ථු චක්ඛුමන්තස්ස සිරීමතො.
සිඛිස්ස පි නමත්ථු සබ්බභූතානුකම්පිනො.
වෙස්සභුස්ස නමත්ථු නහාතකස්ස තපස්සිනො
නමත්ථු කකුසන්ධස්ස මාරසෙනාපමද්දිනො
කොණාගමනස්ස නමත්ථු බ්රාහ්මණස්ස වුසීමතො
කස්සපස්ස නමත්ථු විප්පමුත්තස්ස සබ්බධි.
අඞ්ගීරසස්ස නමත්ථු සක්යපුත්තස්ස සිරීමතො
යො ඉමං ධම්මමදෙසෙසි සබ්බදුක්ඛාපනූදනං.
යෙ චාපි නිබ්බුතා ලොකෙ යථාභූතං විපස්සිසුං
තෙ ජනා අපිසුණා’ මහන්තා වීතසාරදා.
5. හිතං දෙවමනුස්සානං යං නමස්සන්ති ගොතමං
විජ්ජාචරණසම්පන්නං මහන්තං වීතසාරදං.
-ආටානාටියසුත්තං ( දීඝනිකාය, පාථිකවග්ගො )
